Rekolekcje „Oddychać Imieniem”. Modlitwa Jezusowa

Zarys tematu:

Modlitwa Jezusowa jest starożytną praktyką modlitewną, która pomaga każdemu i w każdej chwili żyć w łączności z Panem Bogiem. Jej prostota i głębia sprawiają, że nie ma miejsca, sytuacji, stanu, zawodu, który uniemożliwiałby otrzymanie daru modlitwy nieustannej. Drogą do niej jest wierne i wytrwałe przyzywanie Imienia Jezus. „Niech pamięć o Jezusie złączy się z twym oddechem, a wówczas poznasz pożytek wyciszenia” — powiada św. Jan Klimak. Do praktyki tej modlitwy chcemy zaprosić zarówno tych, którzy ją znają, jak i tych, którzy jej nie doświadczyli / Zapoznaj się z przewodnikiem po rekolekcjach

Formy praktyki modlitwy Jezusowej:

Medytacja siedząca

Do medytacji siedzącej używamy poduszki, klęcznika lub krzesła. Staramy się nie poruszać i utrzymać pozycję wyprostowaną. Każdą praktykę modlitwy Jezusowej rozpoczyna i kończy dźwięk dawany przez prowadzącego rekolekcje. Po zakończeniu medytacji siedzącej czynimy pokłon z rękami złożonymi w ramach podziękowania za wspólną modlitwę.

Medytacja w ruchu

Do medytacji w ruchu przechodzimy po medytacji siedzącej. Należy to uczynić w sposób płynny, powolny i spokojny. W przypadku zdrętwienia nóg czy zawrotów głowy należy odczekać do momentu odzyskania pełni sił. Po usłyszeniu dźwięku rozpoczynamy ruch wokół mat. W czasie chodzenia można opuścić salę, ale należy wrócić przed rozpoczęciem medytacji siedzącej. Medytację w ruchu kończy dźwięk dawany przez prowadzącego. Podczas medytacji w ruchu poruszamy się zgodnie z ruchem wskazówek zegara, zachowując pomiędzy sobą równą odległość. Czas trwania tej praktyki to kilka minut. Podczas medytacji w ruchu należy poruszać się w sposób spokojny i równomierny. Staramy się nie zatrzymywać, ale być cały czas w ruchu.

Metanie

Praktyka pokłonów poprzedza każdego dnia pierwszą medytację siedzącą. Ten starożytny gest modlitewny jest jednym ze sposobów okazania czci dla naszego Boga. Prowadzący medytację podaje jego zasady i wprowadza do wykonywania tej praktyki.

Warto wziąć ze sobą luźny i swobodny strój, aby nie utrudniał on w praktykowaniu różnych form modlitwy Jezusowej.

Więcej o formach praktyki znajdziesz tutaj

Sala do medytacji

Jest to miejsce praktyki modlitwy Jezusowej. Przed wejściem do sali medytacyjnej zdejmujemy buty. Wchodząc do sali oddajemy pokłon krzyżowi na stojąco ze złożonymi rękoma. Następnie podchodzimy do maty i stajemy blisko jej krawędzi. Nie przechodzimy przez środek sali. Zawsze poruszamy się po zewnętrznej stronie mat, tak jak podczas medytacji w ruchu. Wychodząc z sali również oddajemy pokłon krzyżowi. Sala jest miejscem wspólnej modlitwy, dlatego tutaj nie rozmawiamy, zachowując skupienie. Każdą czynność staramy się wykonać spokojnie, bez pośpiechu, z należytą koncentracją, bez niepotrzebnych rozproszeń. Przed pierwszą medytacją wybieramy matę i poduszkę lub klęcznik, gdzie będziemy siedzieć już do końca rekolekcji. Po wybraniu miejsca stoimy przed swoją matą i czekamy na znak, aby się pokłonić wszystkim. Następnie siadamy na macie, twarzami do siebie.

Monastyczna Liturgia Godzin

Uczestnicy sesji medytacyjnej są zaproszeni do udziału we wszystkich modlitwach z mnichami w kościele. W Vedemecum tynieckim, które otrzymuje każdy uczestnik rekolekcji, podane są strony w brewiarzu na poszczególne godziny Liturgii Godzin oraz teksty łacińskie na nieszpory i kompletę.

Milczenie

Ważnym elementem całego okresu rekolekcji jest praktyka ciszy. Milczenie jest jednym z podstawowych warunków wzrostu duchowego. Pozwala skierować umysł i myśli ku wnętrzu, zachować skupienie i koncentrację. Praktyka milczenia sprzyja poznawaniu samego siebie, bycia ze sobą. Wszyscy uczestnicy rekolekcji są zaproszeni do przeżycia tego czasu w skupieniu. Dotyczy to również spożywania posiłków.

Ceremonia koła

Kończy rekolekcje. Wtedy siadamy wszyscy w kręgu i możemy podzielić się swoimi odczuciami i refleksjami. To również okazja dla każdego do podziękowania wszystkim za wspólną praktykę modlitwy Jezusowej. Poznanie doświadczenia innych bardzo pomaga w pogłębieniu własnej praktyki.

Brunon Koniecko OSB – benedyktyn tyniecki. Do opactwa wstąpił w 2010 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 2018 r. Jest absolwentem administracji oraz teologii. W opactwie tynieckim był m.in. przeorem, podprzeorem i wychowawcą. Autor książek: Medytować to…Nie żartujcie sobie z Bóstwa!Modlitwa Jezusowa. Przewodnik po rekolekcjach Oddychać Imieniem

(Visited 3 758 times, 1 visits today)


Chcesz być na bieżąco z najnowszymi artykułami, informacjami dotyczącymi projektu "Filokalia" oraz nowościami wydawniczymi? Jeśli tak, zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej, gdzie znajdziesz formularze do zapisu na nasze newslettery.

Czytelnicy i słuchacze naszych materiałów dostępnych w księgarni internetowej, na stronie cspb.pl, kanale YouTube oraz innych platformach podcastowych mogą być zainteresowani, w jaki sposób mogą nas wesprzeć. Od jakiegoś czasu istnieje społeczność darczyńców, którzy aktywnie i regularnie wspierają nasze działania.

To jest tylko pewna propozycja, możliwość wsparcia — jeżeli uważasz, że to, co robimy, jest wartościowe i chcesz dołączyć do darczyńców, od teraz masz taką możliwość. Z góry dziękujemy za każde wsparcie!


Funkcja komentowania jest wyłączona.

Zamknij