Umieszczony przez 11:16 Blog Ojca Leona

Módlmy się o męstwo, gdy na nas spadnie ciężki krzyż cierpienia

Módlmy się za tych, którzy nie mają siły, by podziękować za osamotnienie, za długą uciążliwą chorobę, za kogoś ciężko chorego, którego trzeba pielęgnować w domu…

Zdaje się tak niedawno modliliśmy się za papieża św. Jana Pawła II w dniach jego odchodzenia z tego świata, a potem dowiedzieliśmy się, albo i oglądali na filmie, jak najbliższe otoczenie zaraz po śmierci śpiewało przez łzy dziękczynny hymn Te Deum laudamus – Ciebie Boże chwalimy. Tak, bo smutek smutkiem, ale za takiego papieża nie można było nie dziękować Bogu.

Zaczęliśmy od smutnych rzeczy, ale od razu połączyliśmy je z pogodnymi, z dziękczynieniem. Tak, bo w każdej Mszy św. słyszymy, że słuszną i zbawienną jest rzeczą zawsze i wszędzie składać Bogu dziękczynienie. Warto o tym pamiętać zwłaszcza w tym tygodniu, w którym szczególnie czcimy Chrystusa w Eucharystii. Przecież samo słowo Eucharystia znaczy dziękczynienie. Jezus ustanawiając sakrament Ciała i Krwi swojej dzięki czynił, a i my dziękujemy dzisiaj za ten wielki dar Jego Miłości. Ale czy zawsze dziękujemy? Za nowy dzień, za to, że wciąż jeszcze mamy co postawić na stół, za to, że wyzdrowieliśmy po covidzie, czy po innej chorobie, że samochód wciąż sprawny, że rodzina i sąsiedzi życzliwi? Za każdy najmniejszy nawet dobry drobiazg winniśmy Bogu dziękować. Przecież to wszystko z Jego ręki. Ale co zrobić, kiedy z Jego ręki przychodzą cierpienia i ciężkie doświadczenia? Ile wiary i siły ducha trzeba, by powtórzyć z błogosławionym Hiobem: „Dał Pan i zabrał Pan. Jak się Panu Bogu podobało, tak się stało; niech Imię Pańskie będzie błogosławione!”

Módlmy się o męstwo, gdy na nas spadnie ciężki krzyż cierpienia. Módlmy się za tych, którzy nie mają siły, by podziękować za osamotnienie, za długą uciążliwą chorobę, za kogoś ciężko chorego, którego trzeba pielęgnować w domu, za tych, którzy nie mogą się utulić po stracie kogoś najbliższego. Bądźmy przy nich, o ile to możliwe, by mogli w swoim utrapieniu choć za nas Bogu podziękować. Zawsze i wszędzie składać dziękczynienie…


Leon Knabit OSB – ur. 26 grudnia 1929 roku w Bielsku Podlaskim, benedyktyn, w latach 2001-2002 przeor opactwa w Tyńcu, publicysta i autor książek. Jego blog został nagrodzony statuetką Blog Roku 2011 w kategorii „Profesjonalne”. W 2009 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

(Visited 1 459 times, 1 visits today)


Chcesz być na bieżąco z najnowszymi artykułami, informacjami dotyczącymi projektu "Filokalia" oraz nowościami wydawniczymi? Jeśli tak, zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej, gdzie znajdziesz formularze do zapisu na nasze newslettery.

Czytelnicy i słuchacze naszych materiałów dostępnych w księgarni internetowej, na stronie cspb.pl, kanale YouTube oraz innych platformach podcastowych mogą być zainteresowani, w jaki sposób mogą nas wesprzeć. Od jakiegoś czasu istnieje społeczność darczyńców, którzy aktywnie i regularnie wspierają nasze działania.

To jest tylko pewna propozycja, możliwość wsparcia — jeżeli uważasz, że to, co robimy, jest wartościowe i chcesz dołączyć do darczyńców, od teraz masz taką możliwość. Z góry dziękujemy za każde wsparcie!


Zamknij