Nie chodzi tu o intelektualną niewiedzę, lecz o egzystencjalne oddzielenie od Źródła Życia, którego konsekwencją jest utrata sensu, pokoju i wewnętrznej jedności.

Wdzięczność otwiera oczy na sens, który ukrywa się tam, gdzie wcześniej widzieliśmy tylko stratę, ograniczenie czy upokorzenie.

Człowiek dobry nie tylko ma większe szanse poznać Boga – on już Go zna. Dobro jest nie tyle środkiem do celu, ile samą drogą i celem – jest formą uczestnictwa w Boskiej naturze.

Kto naprawdę żyje cnotliwie, nie musi się tłumaczyć – jego życie samo przemawia, jak dzieło mistrza. I właśnie dlatego ocena człowieka powinna opierać się na jego postępowaniu, które jest odzwierciedleniem jego wnętrza.