Umieszczony przez 13:53 Duchowość monastyczna

Drogowskazy na życie szczęśliwe

Błogosławiony, czyli szczęśliwy, jest ten, który nic nie ma, o ile przyjął to duchem, bo stał się wolny od lęku o swoje posiadłości i swoje życie.

Ewangelia przynosi nam od początku paradoksy. W Ewangelii Mateusza nauczanie Jezusa właściwie rozpoczyna się od błogosławieństw. Błogosławieni (gr. makarioj) oznacza szczęśliwych, ale przez bliskość Boga. Każde z ośmiu (a właściwie dziewięciu) błogosławieństw jest paradoksem w zestawieniu z ludzkim sposobem oceniania tego, co jest szczęściem, a co nim nie jest. Błogosławieństwa wymieniają kolejne „nieszczęścia”, a przynajmniej ludzkie biedy, nazywając je szczęściem. Dlaczego? O co chodzi w takim orzekaniu? Czy Jezus każe nam wybierać biedę, los nieszczęśliwych, aby dojść do szczęścia?

Ewangelia przedstawia to nauczanie Jezusa „na górze”. Wokół Niego stoi tłum ludzi, jak trzoda pozbawiona pasterza. Oto pojawia się Pasterz, który głosi naukę. Podaje abecadło życia prawdziwego. Jako podstawę nauczania podaje określenia odnoszące się do tego, co jest szczęściem, a co nim nie jest. W starożytności szczęście miało bardziej zasadnicze znaczenie niż np. prawda. Celem ludzkiego życia było szczęście. Mądrość polegała na umiejętności osiągania szczęścia. Pan Jezus tłumaczy, na czym ono polega. Jego nauczanie można by streścić w stwierdzeniu, że polega ono na wolności od ducha tego świata. Każde wypowiedziane błogosławieństwo jest jak gdyby kluczem otwierającym nowe spojrzenie. Dzięki temu wszystko wygląda inaczej niż w naszym naturalnym spojrzeniu.

Błogosławiony, czyli szczęśliwy, jest ten, który nic nie ma, o ile przyjął to duchem, bo stał się wolny od lęku o swoje posiadłości i swoje życie. Taki może dziedziczyć królestwo Boże. Bardziej konkretnie wskazał to Pan Jezus tak zwanemu „bogatemu młodzieńcowi”: Jeśli chcesz być doskonały, idź, sprzedaj, co posiadasz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną! (Mt 19,21).

Błogosławiony, kto płacze, kogo boli ten świat, kto nie znajduje w nim upodobania i swojego zaspokojenia, kto nie dał się zagarnąć w jego sieci. Taki znajdzie pociechę w królestwie Boga. Podczas ostatniej wieczerzy Pan Jezus powiedział do swoich uczniów: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość (J 16,20).

Błogosławieni cisi… – szczęśliwi, którzy nie dochodzili swoich praw gwałtem, nie rozpychali się w życiu łokciami. Oni posiądą to, czego im potrzeba. Nieco dalej Pan Jezus powie:

Nie troszczcie się zbytnio o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie?… Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego Sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane (Mt 6,25.32n).

Szczęśliwy, kto dostrzega cierpienie drugiego człowieka i zaradza mu, bo on sam doświadczy Bożego miłosierdzia: Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą (Mk 4,24). Jezus jako Prorok ogłasza przyjście królestwa Bożego, nowej, prawdziwej rzeczywistości. Takie są jej prawa wyrastające z istoty samego Boga, który jest miłością. Do nas należy zobaczyć tę prawdę i przyjąć ją. „Otwórz oczy i zobacz!”. Dopiero, gdy zobaczysz i zaczniesz inaczej widzieć i oceniać świat i ludzi, zaczniesz rozumieć Ewangelię, a także będziesz zdolny widzieć samego Boga.

Na drodze poznania spotykamy cierpienie. W przedziwny sposób jest ono konieczne, aby zrozumieć Boże działanie. Dlatego potrzeba cierpliwości i wytrwałości. Bóg niezawodnie doprowadzi swoje obietnice do realizacji.

Błogosławieństwa wskazują, że o wartości życia rozstrzyga nie to, czego zewnętrznie doświadczamy, ale nasz stosunek do tego wszystkiego, co nas spotyka. Błogosławieństwa wskazują na właściwy sposób reagowania na spotykane doświadczenia. Mówią, że musimy na wszystko spojrzeć z perspektywy końca. Dopiero perspektywa królestwa Bożego pozwala właściwie ocenić wartość wszystkiego, czego doświadczamy. Szczęściem jest to, co nas do tego królestwa przybliża. Błogosławieństwa są wezwaniem do mądrości, do patrzenia we właściwej perspektywie, a nie są nakazami czy zakazami, jak zasady prawa. Są wezwaniem, apelem do wolności, której nie da się narzucić. Bóg zawsze wzywa, nigdy nie zmusza. Wskazuje mądrość, od nas zależy wybór.

Taka perspektywa jest fundamentem naszej wiary. Św. Paweł rozpoczyna swój 2. List do Koryntian od błogosławieństwa Bogu za otwarcie przed nami takiej perspektywy. Ten tekst, który właściwie jest modlitwą, stanowi znakomity komentarz do Jezusowych błogosławieństw:

Błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chry­stusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, Ten, który nas pociesza w każdym naszym ucisku, byśmy sami mogli pocieszać tych, co są w jakimkolwiek ucisku, tą pociechą, której doznajemy od Boga. Jak bowiem obfitują w nas cierpienia Chrystusa, tak też wielkiej doznajemy przez Chrystusa pocie­chy. Ale gdy znosimy udręki – to dla pociechy i zbawienia waszego; a gdy pocieszani jesteśmy – to dla waszej pociechy, sprawiającej, że z wytrwałością znosicie te same cierpienia, których i my doznajemy. A nadzieja nasza co do was jest silna, bo wiemy, że jak cierpień jesteście współuczestnikami, tak i pociechy (2 Kor 1,3–7).


Fragment z książki Pytania do wiary. Kierunek: szczęśliwe życie


Włodzimierz Zatorski OSB (ur. 1953) benedyktyn, fizyk, teolog, filozof. Ukończył studia z fizyki teoretycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim (1980 r.) Od 1980 w Opactwie Benedyktynów w Tyńcu, (śluby wieczyste złożył w 1984 r.). Założycieli wieloletni dyrektor Wydawnictwa Benedyktynów „Tyniec”. Od 2005 do 2009 przeor w Tyńcu, 2010-2013 mistrz nowicjatu. Od 2015 szafarz (ekonom) klasztoru. Od 2002 roku prefekt (opiekun) oblatów świeckich przy Opactwie w Tyńcu. Autor ponad 40 tytułów książkowych w tym 3 tytuły z zakresu duchowości lidera: Podstawy duchowości lidera (2011), Duchowość lidera. Wybrane zagadnienia (2014), Duchowe dylematy lidera (2017).


Fot. Robert Krawczyk

(Visited 218 times, 1 visits today)


Za pomocą newslettera chcemy się kontaktować, aby przesyłać teksty, nowości wydawnicze i ogłoszenia, które dotyczą naszego podwórka. Planujemy codzienną wysyłkę takiego newslettera.

Czytający i słuchający naszych materiałów, zarówno dostępnych w księgarni internetowej, na stronie cspb.pl, jak i na kanale YouTube lub innych platformach podcastowych, mogą zastanawiać się w jaki sposób można nas wesprzeć… Od jakiegoś czasu istnieje społeczność darczyńców, którzy aktywnie i regularnie wspierają nasze działania.

To jest tylko pewna propozycja, możliwość wsparcia — jeżeli uważasz, że to, co robimy, jest wartościowe i chcesz dołączyć do darczyńców, od teraz masz taką możliwość. Z góry dziękujemy za każde wsparcie!


Zamknij