Umieszczony przez 11:54 Blog Ojca Leona

I znów odpust

A więc, wy wszyscy, przytłoczeni własnymi grzechami, słabościami i zwątpieniami, pójdźcie, nie lękajcie się! Jezus czeka, by wszystkim nam okazać bezgraniczną miłość i miłosierdzie.

Kto z nas pamięta te czasy, kiedy na odpust tyniecki ściągali ludzie z bliska i z daleka, tak że niekiedy Msza odpustowa była odprawiana na zewnątrz przed wielkimi drzwiami kościoła, bo uczestnicy nie mieścili się w świątyni? A wytrzymywaliśmy nawet kazanie, które trwało trzy kwadranse i wcale nie było ciekawe? A jak lud wierny huknął, aż się rozlegało: „O święty niebios Odźwierny, módl że się, módl za lud wierny!!”.  A czasem tak lało, że i procesji nie można było urządzić, a straganów było niewiele i to szybko zwijanych. I tyle, tyle innych wspomnień, zwłaszcza o odwiedzinach krewnych i znajomych, których już dzisiaj nie ma między nami.

Dzisiaj jest, jak jest. Zostają wszakże prawdy nie naruszone. Odpust – darowanie kar za grzechy (bo grzechy odpuszcza się w konfesjonale). I Patronowie, święci Piotr i Paweł. Wcale nie idealni. Piotr, który w imieniu apostołów wyznawał wiarę w Chrystusa, ustanowiony przez Zbawiciela opoką, gotów pójść na śmierć za swego Mistrza, na słowa zwykłej służącej (dawniej się mówiło: „dziewki służebnej”; zmieniło się, prawda?) przysięga, że nie zna tego Człowieka. Na szczęście, gdy się opamiętał, nie powiesił  się, jak Judasz, ale płakał tak gorzko, że, jak głosi podanie, łzy wyżłobiły mu bruzdy na policzkach. No, a Jezus takiemu właśnie powiedział: „Paś owce moje”. A Paweł, Szawłem przedtem zwany? Z całym przekonaniem zwalczał chrześcijan, uważanych za wrogów starego Prawa. A Jezus, którego dotąd nie widział, objawił mu się w  drodze do Damaszku i łaską swą tak oświecił i przemienił, że Szaweł/Paweł stał się apostołem wielu narodów.

A więc, wy wszyscy, przytłoczeni własnymi grzechami, słabościami i zwątpieniami, pójdźcie, nie lękajcie się! Jezus czeka, by wszystkim nam okazać bezgraniczną miłość i miłosierdzie.


Fragment książki Przestań narzekać, zacznij żyć. Część 4


Leon Knabit OSB – ur. 26 grudnia 1929 roku w Bielsku Podlaskim, benedyktyn, w latach 2001-2002 przeor opactwa w Tyńcu, publicysta i autor książek. Jego blog został nagrodzony statuetką Blog Roku 2011 w kategorii „Profesjonalne”. W 2009 r. został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.


Fot. Marcin Marecik

(Visited 211 times, 1 visits today)


Za pomocą newslettera chcemy się kontaktować, aby przesyłać teksty, nowości wydawnicze i ogłoszenia, które dotyczą naszego podwórka. Planujemy codzienną wysyłkę takiego newslettera.

Czytający i słuchający naszych materiałów, zarówno dostępnych w księgarni internetowej, na stronie cspb.pl, jak i na kanale YouTube lub innych platformach podcastowych, mogą zastanawiać się w jaki sposób można nas wesprzeć… Od jakiegoś czasu istnieje społeczność darczyńców, którzy aktywnie i regularnie wspierają nasze działania.

To jest tylko pewna propozycja, możliwość wsparcia — jeżeli uważasz, że to, co robimy, jest wartościowe i chcesz dołączyć do darczyńców, od teraz masz taką możliwość. Z góry dziękujemy za każde wsparcie!


Zamknij