1. Twoim skarbem jest wiara, bogobojność i miłosierdzie, twoim skarbem jest Chrystus. Nie uważaj Go za kogoś pochodzącego z tego świata, to znaczy za jedno ze stworzeń, ponieważ On jest Panem całego stworzenia.
2. Naszym cennym skarbem jest rozum. Jeśli rozum będzie ziemski, jeśli będzie słaby, strawi go mól heretyckiej nauki i rdza bezbożności. Podnieśmy zatem i wyprostujmy nasze myślenie, aby słabość ludzkiego ciała została pociągnięta ku poznaniu niebiańskich tajemnic…
3. Bóg Słowo zachęca opieszałego i budzi śpiącego. Ten bowiem, kto przychodzi i puka do drzwi, zawsze chce wejść do środka. Naszą winą jest jednak to, że nie zawsze wchodzi, nie zawsze pozostaje. Niech twoje drzwi stoją otworem dla Przychodzącego: otwórz swoje drzwi!
4. Szczęśliwy przeto ten, do którego drzwi puka Chrystus. Naszymi drzwiami jest wiara, która zabezpieczy cały dom, jeśli będzie mocna.
5. Każdego dnia zatem praktykujmy lekturę, abyśmy rozmyślali nad tym, jak naśladować to, o czym przeczytaliśmy. Spoćmy się na tym palestrze cnót, aby – gdy będą nawoływać nas pokusy – ten czas próby nie znalazł nas jak gdyby niewyćwiczonych, jak gdyby nieznających duchowego pokarmu oraz osłabionych z powodu braku lektury.
6. Badajmy zatem Boże przykazania, abyśmy rozumieli lepiej od starców, unikajmy śliskiej drogi grzeszników, abyśmy zdołali zachować Boże przykazania.
7. Jak słowa Boże mogą być słodkie dla twojego podniebienia, skoro w nim tkwi gorycz nieprawości? Jak pod twoim językiem może być mleko i miód, skoro na swoim języku tworzysz podstęp, co innego bowiem zamierzasz w sercu, a co innego oznajmiasz słowami…
8. Człowieku, co masz wspólnego z przyjemnościami i rozkoszami? Sidło nie złapie cię, o ile wcześniej nie chwyci cię przynęta. Kiedy chwycisz przynętę, zaplączesz się w sidło. Przynętą [znajdująca się] w sidle jest chciwość. Przynętą diabła są zbytki, którymi chce nas nęcić, nie karmić.
9. Jak bowiem istnieją kolce bojaźni, którymi jesteśmy kłuci, tak istnieją gwoździe bojaźni, którymi jesteśmy przybijani. Ten, kto jest kłuty, jest pobudzany. Ten, kto jest przybijany, jest uśmiercany, aby umarł dla grzechu, a żył dla Boga.
10. Każdy, kto cudzołoży, kto żyje w rozwiązłości, kto okrada bliźniego – jest własnością diabła. Natomiast człowiek wstydliwy, powściągliwy i miłosierny jest własnością Chrystusa.
11. Powinniśmy jednak mieć gorliwość nie tylko o kościół jako miejsce, lecz także o dom Boży znajdujący się w nas, aby nie stał się domem handlowym czy też jaskinią zbójców. Jeśli bowiem polujemy na zyski, pieniądze lub korzyści, stajemy się domem handlowym. Jeśli rzucamy się na cudzą własność, na posiadłości wdów lub sierot, stajemy się jaskinią zbójców. Niech zatem przyjdzie słowo Boże i niech z tego domu wyrzuci złodziei, rabusiów i handlarzy, aby twoje serce i wnętrze było czyste.
12. Czy jeśli ktoś zamknie drzwi do swojego domu, to czy jest winą słońca, że nie oświetla tego domu? Jeśli zatem ktoś uzna, że powinien swój umysł zamknąć ryglami grzechów, i jeśliby w swojej głupocie odwrócił od siebie blask Słowa i sprowadził na siebie ciemności głupoty, jak może się skarżyć, że Słońce sprawiedliwości nie chciało wejść, czy też oskarżać światło niebieskie, że jest zbyt słabe?
13. Bądź zatem wierny i mężny w obliczu wewnętrznych prześladowań, abyś podołał zewnętrznym prześladowaniom. Także w wewnętrznych istnieją królowie, władcy i sędziowie przerażający w egzekwowaniu władzy.
14. Szlachetne życie sprawia, że modlitwa wznosi się w górę oraz daje ono prośbom duchowe skrzydła, które unoszą modlitwę świętych ku Bogu.
15. Zatem również ty jedz pokarm niebiańskich pism i jedz je po to, aby przetrwały dla ciebie na życie wieczne. Jedz je codziennie, abyś nie był głodny, jedz, abyś został nasycony, jedz, abyś wydał treściwą paszę niebiańskich słów. Duchowe biesiady nie mają w zwyczaju szkodzić, lecz przynosić korzyść nasycenia.
Wybrane myśli pochodzą z publikacji Komentarz do Psalmu 118, tom 2 wydanej w serii Źródła Monastyczne
Święty Ambroży z Mediolanu (ok. 340–397 r.), święty Kościoła katolickiego i prawosławnego, ojciec i doktor Kościoła. Otrzymał staranne wykształcenie w zakresie prawa, retoryki i filozofii. W wieku 20 lat został powołany na namiestnika cesarstwa w Akwinicji. W 374 roku, po śmierci arcybiskupa Mediolanu, Ambroży został wybrany na jego następcę. Odegrał znaczącą rolę w rozwoju Kościoła katolickiego. Był gorliwym obrońcą ortodoksji chrześcijańskiej i walczył przeciwko herezjom, takim jak arianizm i manicheizm.
Fot. Marcin Marecik
Jeśli zainteresował Cię nasz materiał, mamy dla Ciebie propozycję! Możesz otrzymywać raz w tygodniu, w sobotę o 19:00, e-mail z najnowszymi artykułami z portalu cspb.pl. Wystarczy, że zapiszesz się do naszych powiadomień poniżej...
Chcesz być na bieżąco z najnowszymi artykułami, informacjami dotyczącymi projektu "Filokalia" oraz nowościami wydawniczymi? Jeśli tak, zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej, gdzie znajdziesz formularze do zapisu na nasze newslettery.
Czytelnicy i słuchacze naszych materiałów dostępnych w księgarni internetowej, na stronie cspb.pl, kanale YouTube oraz innych platformach podcastowych mogą być zainteresowani, w jaki sposób mogą nas wesprzeć. Od jakiegoś czasu istnieje społeczność darczyńców, którzy aktywnie i regularnie wspierają nasze działania.
To jest tylko pewna propozycja, możliwość wsparcia — jeżeli uważasz, że to, co robimy, jest wartościowe i chcesz dołączyć do darczyńców, od teraz masz taką możliwość. Z góry dziękujemy za każde wsparcie!
