W Anglii, oblanej dookoła morzem, trzeba obecnie oszczędzać wodę. U nas, gdyby nie to, że ustrój się zmienił, byłaby dziś zapewne na kartki; a tak, przy wolnym rynku, woda dzieli los tych wszystkich dóbr, które są rozdzielane między ludzi nierówno. Tu i tam bywa niemal zbyt kosztowna na obywatelską kieszeń. Do rzeki lepiej już nie wchodzić, bo to nie woda, tylko ściek chemiczny; nawet leśne jeziora budzą już podejrzenia, kąpiel w morzu zaś w wielu miejscach grozi poważnymi konsekwencjami pomimo obecności soli.
A przecież jeszcze nasze pokolenie pamięta dobrze tę z niczym nieporównywalną świeżość kąpieli morskiej i ten ogólny latem pęd ku morzu, płynący ze słusznego przekonania, że w nim jest zdrowie. Chłodny, krzepiący Bałtyk, jedyne takie morze na świecie. To poczucie swobody i przynależności, wyzwolenia i powrotu zarazem, bo ostatecznie nasze ciało w wodzie zostało ukształtowane i z wody głównie się składa. Oczyszczenie i wyniesienie wzwyż.
Może więc Stwórca uczynił wodę przypowieścią o swojej świętości. Dla niej zostaliśmy stworzeni i każdy kontakt z nią oczyszcza nas, wyzwala, kieruje wzwyż. Ponad naszą naturę, tak, ale jednocześnie okazuje się, że tylko ten ruch jest z naszą naturą naprawdę zgodny, zakodowany w niej od początku, uszczęśliwiający.
Wodę-przypowieść dozujemy dziś sobie w brodzikach, patrząc ze strachem na wodomierz. Kontakt ze świętością Boga dozowaliśmy sobie zawsze, mniej więcej tak, jak mały brudas, który zapędzany przez mamę do łazienki poprzestaje na umyciu czubka nosa. Między takim „myciem” a rozkoszą kąpieli jest trudny do przekroczenia próg decyzji: trzeba zrezygnować z samoobrony i zdać się na łaskę żywiołu, i to wiedząc, że on nas na pewno jakoś odmieni.
Fragment książki Jednego potrzeba. Refleksje biblijne
Małgorzata (Anna) Borkowska OSB, ur. w 1939 r., benedyktynka, historyk życia zakonnego, tłumaczka. Studiowała filologię polską i filozofię na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika w Toruniu, oraz teologię na KUL-u, gdzie w roku 2011 otrzymała tytuł doktora honoris causa. Autorka wielu prac teologicznych i historycznych, felietonistka. Napisała m.in. nagrodzoną (KLIO) w 1997 roku monografię „Życie codzienne polskich klasztorów żeńskich w XVII do końca XVIII wieku”. Wielką popularność zyskała wydając „Oślicę Balaama. Apel do duchownych panów” (2018). Obecnie wygłasza konferencje w ramach Weekendowych Rekolekcji Benedyktyńskich w Opactwie w Żarnowcu na Pomorzu, w którym pełni funkcję przeoryszy.
Jeśli zainteresował Cię nasz materiał, mamy dla Ciebie propozycję! Możesz otrzymywać raz w tygodniu, w sobotę o 19:00, e-mail z najnowszymi artykułami z portalu cspb.pl. Wystarczy, że zapiszesz się do naszych powiadomień poniżej...
Chcesz być na bieżąco z najnowszymi artykułami, informacjami dotyczącymi projektu "Filokalia" oraz nowościami wydawniczymi? Jeśli tak, zapraszamy do odwiedzenia strony internetowej, gdzie znajdziesz formularze do zapisu na nasze newslettery.
Czytelnicy i słuchacze naszych materiałów dostępnych w księgarni internetowej, na stronie cspb.pl, kanale YouTube oraz innych platformach podcastowych mogą być zainteresowani, w jaki sposób mogą nas wesprzeć. Od jakiegoś czasu istnieje społeczność darczyńców, którzy aktywnie i regularnie wspierają nasze działania.
To jest tylko pewna propozycja, możliwość wsparcia — jeżeli uważasz, że to, co robimy, jest wartościowe i chcesz dołączyć do darczyńców, od teraz masz taką możliwość. Z góry dziękujemy za każde wsparcie!
