Czym zatem jest Biblia na pustyni? Czemu mnisi ją czytają? Jest dla nich modlitewnikiem, podręcznikiem życia duchowego, opowieścią o dziejach ich duszy. Bez Biblii mnichów wyobrazić się po prostu nie da.

Dzisiaj zajmijmy się mnichem, który dosłownie wywrócił Kościół do góry nogami, a jego “Żywot”, zredagowany gdzieś w połowie IV wieku przez św. Atanazego z Aleksandrii, nazwany został nieco złośliwie „najbardziej niebezpieczną książką, jaką kiedykolwiek napisano”.

I rzekł mu starzec: „Tak jest i z pracą wewnętrzną. Jeśli ją ponad miarę napniemy, bracia się szybko załamią. Trzeba więc z nimi postępować łagodnie”. Myśliwy, gdy to usłyszał, skruszył się i odszedł bardzo zbudowany postawą starca, a bracia, umocnieni, rozeszli się do siebie.

Powiedział abba Antoni: „Zobaczyłem wszystkie sidła nieprzyjaciela rozpostarte na ziemi, jęknąłem więc i powiedziałem: «A któż się im wymknie?» I usłyszałem głos mówiący do mnie: «Pokora»” .