Umieszczony przez 11:15 Liturgia

Cud powrotu

W tradycji ikonograficznej Chrzciciela często przedstawia się jako orędownika – stoi wraz z Maryją przed obliczem Chrystusa Sędziego i modli się za grzeszną ludzkość. Adwent jest takim czasem, w którym mamy zająć miejsce obok Jana i modlić się za cały świat, aby przygotował się na przyjście Pana.

II Niedziela Adwentu
Ba 5,1–9; Flp 1,4–6.8–11; Łk 3,1–6

W zeszłą niedzielę, na początek Adwentu, roz­wa­ża­liśmy koniec świata. Ewangelia mówiła nam wtedy o wielkich znakach, zakłóceniu działania sił natury i grozie obejmującej całe stworzenie. Dzisiaj z kolei proponuje nam inne spojrzenie, niejako z lotu ptaka. Koniec świata jest pokazany jako powrót do domu. Słowo wykorzystuje obraz Jerozolimy jako matki i, nazywając w ten sposób owo mieszkanie, które mamy w niebie otrzymujemy wstrząsającą wizję: oto niebo, wspólnota świętych, którą wspominaliśmy 1 listopada, jest wezwana do radości, ponieważ idą do niej tłumy nieprzeliczone, tłumy wygnańców, którzy wracają do swego domu. Nasza bowiem ojczyzna jest w niebie – zauważa św. Paweł. Pomyślmy, że w tym tłumie wracających do domu jesteśmy także i my…

Spojrzyj na wschód – mówi Baruch. Wedle obyczaju starochrześcijańskiego wierzący winien w modlitwie zwrócić się w kierunku wschodnim, gdzie, wedle biblijnej tradycji, leży utracony raj. Modląc się twarzą w tym kierunku, chrześcijanin wyraża swą wiarę i nadzieję na powrót Pana, jak gdyby mówił samą swoją postawą: Przyjdź Królestwo Twoje.

Słowa proroka uzupełnia św. Paweł, który zapewnia Filipian, że modli się o ich gotowość na przyjście Pana. Taka prośba, zaniesiona przed oblicze Ojca, jest wyrazem ożywiającej wszystkie dzieci Kościoła wzajemnej miłości.

Ewangelia wskazuje na kluczową postać Adwentu – św. Jana Chrzciciela, człowieka, który przygotował drogę Jezusowi Chrystusowi.  Nie bez przyczyny patronuje on obecnemu okresowi liturgicznemu. Adwent nie tylko zapowiada Boże Narodzenie, ale także paruzję Chrystusa – Jego powrót na Sąd Ostateczny. Każdy chrześcijanin ma być, jak Jan, zwiastunem tego powrotu. Te słowa odsłaniają naszą misję prorocką, rolę w przepowiadaniu wiary. Może współcześnie bardziej przez nasze życie niż słowa.

W tradycji ikonograficznej Chrzciciela często przedstawia się jako orędownika – stoi wraz z Maryją przed obliczem Chrystusa Sędziego i modli się za grzeszną ludzkość. Adwent jest takim czasem, w którym mamy zająć miejsce obok Jana i modlić się za cały świat, aby przygotował się na przyjście Pana.


Fragment książki Słowo jest blisko ciebie. Refleksje wokół czytań liturgicznych


Szymon Hiżycki OSB (ur. w 1980 r.) studiował teologię oraz filologię klasyczną; odbył specjalistyczne studia z zakresu starożytnego monastycyzmu w kolegium św. Anzelma w Rzymie. Jest miłośnikiem literatury klasycznej i Ojców Kościoła. W klasztorze pełnił funkcję opiekuna ministrantów, duszpasterza akademickiego, bibliotekarza i rektora studiów. Do momentu wyboru na urząd opacki był także mistrzem nowicjatu tynieckiego. Wykłada w Kolegium Teologiczno-Filozoficznym oo. Dominikanów. Autor książki na temat ośmiu duchów zła Pomiędzy grzechem a myślą oraz o praktyce modlitwy nieustannej Modlitwa Jezusowa. Bardzo krótkie wprowadzenie.


Fot. Stanisław Matusik

(Visited 415 times, 1 visits today)


Za pomocą newslettera chcemy się kontaktować, aby przesyłać teksty, nowości wydawnicze i ogłoszenia, które dotyczą naszego podwórka. Planujemy codzienną wysyłkę takiego newslettera.

Jeżeli chcesz otrzymywać powiadomienia o nowych artykułach z naszego portalu CSPB możesz skorzystać z propozycji zapisania się do systemu Feedburner, za pomocą którego, codziennie między godziną 20:00 a 23:00 otrzymasz e-maila z listą linków najnowszych wpisów, które ukazały się w danym dniu... Zapisz się do powiadomień
Zamknij