Ktoś zapytał abba Teodora: „Gdyby nagle spadła jakaś klęska, czy i ty byś się przestraszył, abba?” Odrzekł mu starzec: „Choćby niebo spadło na ziemię, Teodor się nie przestraszy”. Bo prosił był Boga o uwolnienie od strachu, i dlatego też go pytano.

Pewien brat w Sketis zgrzeszył; zwołano zebranie i posłano także po abba Mojżesza, ale nie chciał przyjść. Ponownie kapłan posłał do niego wezwanie: „Przyjdź, bo cały lud na ciebie czeka”. Wstał więc i poszedł, ale wziął dziurawy koszyk, napełnił go piaskiem i poniósł na plecach.

Abba Ammonas zaszedł tak daleko, że w swojej niezmiernej dobroci w ogóle już nie dostrzegał zła. Na przykład: gdy został biskupem, ludzie przyprowadzili mu dziewczynę ciężarną i powiedzieli: „Taki a taki jest winowajcą, ukarz oboje!” A on przeżegnał jej łono…