Ojcowie Pustyni

Mądrość jako sztuka życia u Ojców Pustyni

Duchowość monastyczna, Ojcowie Pustyni

Maksymilian Nawara OSB (ur. 1979 r.) – benedyktyn lubiński, dr patrologii. Śluby monastyczne złożył w 2000 r. Święcenia kapłańskie przyjął w 2008 r.

Więcej

Zrozumieć “pustynię”. O doświadczeniu Ojców Pustyni

Ojcowie Pustyni

Życie monastyczne w Egipcie rozwijało się dosyć płynnie od drugiej połowy III w. – tak będzie bezpieczniej powiedzieć – aż do...

Więcej

Mądrość Ojców Pustyni #12

Ojcowie Pustyni

Pewien brat pytał abba Pojmena: „Czemu nie potrafię być szczerym co do moich myśli wobec starców?” Odpowiedział mu starzec:...

Więcej

Abba Or

Ojcowie Pustyni

Opowiadano, że kiedyś abba Or i abba Teodor obrzucali celę zaprawą murarską. I powiedzieli jeden do drugiego: „Gdyby tak Bóg nawiedził nas teraz, co byśmy zrobili?” Zapłakali i zostawili zaprawę, i rozeszli się każdy do swojej celi.

Więcej

Mądrość Ojców Pustyni #11

Ojcowie Pustyni

Kilku starców przyszło kiedyś do abba Pojmena i pytało: „Kiedy widzimy, że bracia zasypiają na modlitwie, czy chcesz, żebyśmy ich...

Więcej

Abba Psenthaizjos, Suros i Psojos

Ojcowie Pustyni

Mówili abba Psenthaizjos, abba Suros i abba Psojos: „Kiedy słuchaliśmy słów naszego ojca, abba Pachomiusza, budowaliśmy się...

Więcej

Mądrość Ojców Pustyni #10

Ojcowie Pustyni

Abba Izajasz pytał abba Pojmena w sprawie nieczystych myśli. Abba Pojmen mu odpowiedział: „To jak skrzynie pełne szat: jeśli ich nie ruszać, z czasem mól je zniszczy. Podobnie i myśli, jeśli ich uczynkami ciała nie wykonujemy, z czasem zanikają, jak zżarte przez mole”.

Więcej

Abba Tithoes

Ojcowie Pustyni

Mówił abba Tithoes: „Przebywaniem na obczyźnie jest dla człowieka panowanie nad swoimi ustami”....

Więcej

Podobała mi się moja niewola i składałem dzięki wyrokowi Boga…

Ojcowie Pustyni

Żywiłem się świeżym serem i mlekiem. Nieustannie się modliłem, śpiewałem psalmy, których nauczyłem się w klasztorze....

Więcej

Mądrość Ojców Pustyni #9

Ojcowie Pustyni

Abba Józef zapytał abba Nisteroosa: „Co mam zrobić z językiem, bo nie umiem go opanować?” Starzec mu odrzekł: „A jak już mówisz, czy to cię zaspokaja?” On odpowiedział: „Nie”. Rzekł starzec: „Skoro więc nie znajdujesz w tym uspokojenia, po cóż mówisz? Milcz raczej, a jeżeli zdarzy się rozmowa, więcej słuchaj, niż gadaj”.

Więcej
Zamknij