Pewien brat mówiąc w kaplicy kazanie, powiedział: „Miłość jest złotą strzałą, którą człowiek gdy raz w coś ugodzi, pozyskuje to w pewien sposób dla siebie. Głupcem jest więc ten, kto swoją miłość lokuje w rzeczach ziemskich, zaniedbując niebiańskie!”

Boże mój, Boże mój, przy Tobie czuwam od świtu. Pragnęła Ciebie moja dusza, tak bardzo tęskniło za Tobą moje ciało. Na tej ziemi pustynnej, bezdrożnej i bezwodnej, w świątyni stawiłam się przed Tobą, żeby ujrzeć moc Twoją i chwałę.