Przez nieustanne gadanie chcemy coś zagłuszyć, chcemy narzucić sobie i innym widzenie i odczuwanie siebie i świata zgodne z naszymi wyobrażeniami…

Błogosławiony, czyli szczęśliwy, jest ten, który nic nie ma, o ile przyjął to duchem, bo stał się wolny od lęku o swoje posiadłości i swoje życie.

W sercu wybieramy życie lub śmierć, w ten sposób wybieramy siebie. Nie jesteśmy jeszcze sobą, ale stajemy się sobą przez nasze wybory.

W modlitwie osobistej niezmiernie istotna jest świadomość tego, przed Kim stoimy i do Kogo się zwracamy.