Kiedyś abba Matoes szedł z Raithu w stronę Magdoloi, a towarzyszył mu jego uczeń. Biskup zaś tamtejszy pochwycił starca i wyświęcił na kapłana. Kiedy potem jedli razem, biskup powiedział: „Wybacz mi, abba: wiem, że ty tego nie chciałeś, ale ośmieliłem się tak postąpić po to, żeby otrzymać od ciebie błogosławieństwo”.

Opowiadał także, iż abba Makary postępował ze wszystkimi braćmi bardzo prostodusznie, i niektórzy go pytali: „Dlaczego starasz się być taki?” On zaś odparł: „Przez dwanaście lat służyłem Panu memu za tę jedną łaskę – a wy mi radzicie, żebym się jej pozbył?”

Kiedyś przyszła matka abba Marka i chciała go zobaczyć; a przyszła z okazałym orszakiem. Starzec wyszedł do niej, a ona prosiła: „Abba, każ mojemu synowi wyjść, żebym go mogła zobaczyć”. Wrócił więc do środka i powiedział mu: „Wyjdź, żeby twoja matka mogła cię zobaczyć”.