Brat pytał starca: „W jaki sposób bojaźń Boża wstępuje w duszę człowieka?” I rzekł starzec: „Jeśli człowiek jest pokorny i ubogi, a nikogo nie sądzi, to przychodzi na niego bojaźń Boża”.

Pewien brat pytał abba Pojmena: „Czy lepiej jest mówić, czy milczeć?” Starzec mu odpowiedział: „Kto mówi dla Boga, dobrze robi; podobnie i ten, kto milczy dla Boga”.

Powiedział abba Pojmen, że własna wola człowieka jest spiżową ścianą między nim a Bogiem i kamieniem, o który się człowiek potyka; jeśli ją więc odrzuci, może mówić o sobie: Dzięki mojemu Bogu mur przeskakuję. Otóż jeżeli do samowoli dołączy się skłonność do usprawiedliwiania się, źle jest z człowiekiem.

Mówiła także amma Teodora, że był pewien mnich, który z powodu mnóstwa pokus powiedział sobie: „Odchodzę”. A kiedy wkładał sandały, zobaczył obok jakiegoś człowieka, który również wkładał sandały. Ten przemówił do niego: „Czy to przeze mnie chcesz odejść? Dokądkolwiek pójdziesz, ja tam pójdę przed tobą”.