Podejmując modlitwę Jezusową mam uczynić akt wiary. Wyznaję, że Jezus jest Bogiem i Zbawicielem. To On jest fundamentem rozeznania, ponieważ wszystko inne w jakiś sposób zawiera się w rozeznaniu Jezusa.

Modlitwa Jezusowa uczy poprzestawania na tym, co wystarczy. A co wystarczy? Relacja z Panem, którego się wzywa w modlitewnej praktyce. To relacja z Nim jest decydująca. Dobre uczynki wynikają z dobrej relacji z Chrystusem. Gwarancję szczęścia nie da człowiekowi to, co on posiada, ale Ten, kto posiada wszystko i może dać wszystko.

Modlitwa Jezusowa może nam pomóc w staniu się umarłym. Podczas jej praktykowania nic nie jest ważniejsze. Pozwala zdystansować się wobec tego wszystkiego co jest w naszej głowie i w świecie. Ukazuje jedną wartość – Chrystusa Pana i jeden cel – bycie z Nim na wieki.

Modlitwa Jezusowa może wydawać się czymś niejasnym. Pozornie nic się nie zmienia. Jednak jest miłym Bogu sposobem postępowania, ponieważ jest ukierunkowana tylko na Niego. Uczy tego, co jest pewne. A pewna jest obecność Boga.