Modlitwa Jezusowa może uczyć nas pokonywania trudności, wstrzemięźliwości, zmagania się. To ciągłe stawanie pomimo różnych przeciwności. Czy jest coś ważniejszego od tego, co może nam dać ta praktyka?

Modlitwa Jezusowa uczy nas poprzestawania na czymś małym, prostym, jednym. Nie szuka wyrafinowanych sposobów dojścia do Boga czy uatrakcyjnienia spotkania z Nim. To świadomość, że przed Nim naprawdę jesteśmy ubogimi i modlitwa ma to ubóstwo wyrażać i uczyć nas, aby nasze serce, jak i nasze życie było ubogie, a jeśli posiadamy jakieś bogactwa, to należy z nich korzystać w sposób rozumny, dobry i pokorny.

Modlitwa Jezusowa uwalnia od namiętności. Jest bowiem skierowana ku Chrystusowi. Tym samym człowiek odrywa się od siebie samego, a więc i od swoich namiętności. Modlitwa Jezusowa uczy zapanowania nad własnym ciałem, a więc i nad namiętnościami.

Pseudo-Antoni mówi o kilku rzeczach, dzięki którym możemy dojrzewać i stać się doskonałymi. Są to asceza, medytacja, wytrwałość, panowanie nad sobą, wytrzymałość. Nie są to oczywiście wszystkie rzeczy, które wpływają na rozwój człowieka. Warto zwrócić uwagę, że wśród wymienionych rzeczy jest medytacja. Jedną z jej form jest modlitwa Jezusowa.