Myślę, że w dzisiejszych czasach, które bardzo często spychają Pana Boga na margines, warto powrócić do tego, tak to ujmijmy, „Bogocentryzmu” Reguły, której autor dobrze sobie zdaje sprawę z tego, że Bóg musi być w centrum ludzkiego życia i nic nie może być ważniejsze od poświęcenia Mu życia.

Zasadnicze pytanie jednak brzmi, co chcemy zrobić z naszym czasem, czy chcemy dać go Bogu przez to, że będziemy kochać innych ludzi, czy zamknąć oczy i żyć, jak gdyby ludzi nie było? Dla nas oddać życie za braci oznacza przede wszystkim dać im swój czas, wpisać okazywanie miłości na stałe do swojego kalendarza.

Tylko ludzie, którzy są w stanie zmierzyć się z prawdą i trudzić się wprowadzaniem przykazań w czyn, są w stanie kochać. Miłość nie jest bujaniem w obłokach, ale wyraża się przez ciężką pracę i uważne słuchanie – przez czyn i prawdę, jak mówi św. Jan. Niech Bóg obdarzy nas taką mocą w kochaniu innych.