W doskonały sposób przylgnąć do Boga i cieszyć się Bogiem to najwyższe i doskonałe szczęście; On bowiem jest prawdziwym szczęściem, a kto do Niego przylgnie, nie może nie być szczęśliwy.

Nie jesteśmy w stanie w pełni zrozumieć prawdy tego założenia – że mianowicie łatwo jest odejść od życia kontemplatywnego do aktywnego, natomiast trudno jest przejść od życia aktywnego do kontemplatywnego…

Zamierzam napisać, jak łatwą jest rzeczą, kiedy nadarza się jakaś pobożna okazja albo nagle pojawia jakaś niemała konieczność, by zejść z wysokości życia kontemplatywnego do niższego stanu życia aktywnego…

O, gdybym mógł poznać, co stoi na przeszkodzie, bym całkowicie oddał się modlitwie! Nie dla próżnej bynajmniej ciekawości, lecz dla pozyskania tej oto korzyści: usunąwszy utrudnienia, powrócić do modlitwy w ten sam spontaniczny sposób, w jaki powraca się do aktów natury zmysłowej przynoszących miłe wrażenia.