Po utracie majątku, po śmierci dzieci, po odniesionych ranach, po złych radach małżonki, po obelżywych słowach pocieszycieli, po ciosach tylu cierpień mężnie znoszonych, za tak wielką cnotę stałości błogosławiony Hiob powinien być pochwalony przez swojego Sędziego, gdyby w tej chwili został wezwany z tego świata.

Przyjaciele błogosławionego Hioba żadną miarą nie mogliby być przewrotni. Świadczą o tym słowa Sofara Naamatyty, który, słysząc z jego ust o grozie przyszłego sądu, zaraz dodaje…