Przy końcu psalmu nagle występuje postać Chrystusa Króla, wskazując na to, że On to od początku był tym modlącym się w psalmie.

W tym dniu utrapienia płynie do Boga modlitwa człowieka. Psalmista przedstawia nam dzieje ludzkości w postaci rozmodlonego cierpienia.

Jesteśmy związani z tym wzywaniem Boga – jako mnisi i mniszki specjalnie, nie tylko w imieniu własnym, ale i w imieniu Kościoła i ludzkości.

Werset 4 odnosi się zapewne do Żydów, którzy byli skłonni bagatelizować wszystkie grzechy, w których nie widzieli wykroczenia przeciwko Prawu.